Τσικνοπέμπτη

Η Τσικνοπέμπτη είναι μια μέρα αγαπημένη για μικρούς και μεγάλους κρεατοφάγους. Το όνομά της μέρας προέρχεται από την μυρωδιά του κρέατος που ξεροψήνεται "τσίκνας" Η ονομασία προήλθε καθώς αυτή την Πέμπτη, σύμφωνα με την παράδοση, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, έλιωναν το λίπος από τα χοιρινά, ενώ παρέες συγκεντρώνονταν στα σπίτια για να ψήσουν κρέας,"να το τσικνίσουν". Η διάχυτη μυρωδιά της τσίκνας, σε όσα σπίτια είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν κρέας, οδήγησε στο να ονομαστεί Τσικνο-Πέμπτη. Η προέλευση του εθίμου μάλλον έχει ρίζες στις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων.
Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, γιορτάζεται την Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου, της εβδομάδας της "Κρεατινής". Οι χριστιανοί, αναμένοντας τη νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής και σεβόμενοι τις νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής, παίρνουν δύναμη για την επακόλουθη νηστεία γιορτάζοντας την Τσικνοπέμπτη με "πολύ φαγητό και ποτό, μεταμφιέσεις και πειράγματα του καρναβαλιού", αλλά και "ζημιές", όπως το να ρίχνουν γλάστρες και χώμα στις αυλές, "μουτζούρωμα" του προσώπου και γλέντι μέχρι το πρωί.
Εκτός από την κρεοφαγία σε πολλά μέρη της Ελλάδας τιμώνται και παραδοσιακά γλυκά, το γαλακτομπούρεκο, η γλυκιά κολοκυθόπιτα, ο μπακλαβάς και άλλα σιροπιαστά.
Αν και οι Έλληνες αγαπάμε το καλοψημένο κρέας και άλλοι λαοί γιορτάζουν αντίστοιχες ημέρες κρετοφαγίας! Η Ισπανία έχει αντίστοιχα με τη δική μας Τσικνοπέμπτη την Jueves Lardero (Μεγάλη Πέμπτη), οι Γερμανοί έχουν την Weiberfastnacht,το καρναβάλι των γυναικών ή αλλιώς το κόψιμο της γραβάτας, οι Γάλλοι γιορτάζουν την Mardi Gras (Λιπαρή Τρίτη), ενώ η ίδια παράδοση συνεχίζεται και σε άλλα κράτη με χριστιανικούς πληθυσμούς, όπως η Πολωνία κλπ. με μια μέρα κατά την οποία παραδοσιακά τρώνε κρέας και ό,τι δεν πρέπει να καταναλώσουν την περίοδο της νηστείας, ενώ παράλληλα ντύνονται καρναβάλια και διασκεδάζουν.
Σε πολλά μέρη της πατρίδας μας η Τσικνοπέμπτη παίρνει διάφορα τοπικά στολίδια, με προξενιά, φωτιές, βλάχικους γάμους κλπ. Λόγω καταγωγής, ενδεικτικά στην Κέρκυρα έχουμε τα Κορφιάτικα Πετεγολέτσα- comedia dell’ arte- όπου οι νοικοκυρές βγαίνουν στα παράθυρα των σπιτιών τους μέσα στα καντούνια-στενά δρομάκια και στήνουν κουτσομπολιό (πετεγουλιό), όπου βγαίνουν –υποτίθεται- στη φόρα τα άπλυτα της κάθε οικογένειας.
Όπως και να έχει, τα έθιμα της Τσικνοπέμπτης περιλαμβάνουν πολύ τροφή. Για να απολαύσουμε την γιορτή και ευτυχισμένες στιγμές, που πλέον λιγοστεύουν επικίνδυνα, χωρίς όμως να έχουμε δυσάρεστες συνέπειες, από απλή δυσπεψία μέχρι και εμφράγματα!, φροντίζουμε:

  • να μην πηγαίνουμε στα καλέσματα "πεινασμένοι" και να έχουμε φρέσκα φρούτα και ξηρούς καρπούς ή κάποιο σνακ μπάρες ολικής χωρίς ζάχαρη για ενδιάμεσα σνακ και να τηρούμε κανονικά τα υπόλοιπα γεύματα μας
  • δεν ξεχνάμε την ενυδάτωση μας με νερό, αφεψήματα και ροφήματα χωρίς ζάχαρη
  • Χωρίζουμε το πιάτο μας στην μέση και το ένα μέρος το γεμίζουμε με σαλάτα, το 1/4 άλλο με κρεατικά (επιλέγουμε πιο άλιπα μέρη για να χορτάσουμε) και το 1/4 με άμυλο. 
  • Για γεύση δεν ξεχνάμε το χυμό λεμονιού, την μουστάρδα, το μπαλασμικό ξύδι, αλλά και μυρωδικά όπως ρίγανη, θυμάρι, μαϊντανό.
  • Επιλέγουμε σως γιαουρτιού ή τζατζίκι από τα αλείμματα και
  • αφθονία σε λαχανικά, χόρτα, ψητά, ωμά, βραστά κλπ 
  • Για να μην στερούμαστε τρώμε και ό,τι ζηλέψαμε, πχ λουκάνικο, πατάτες, μεζεδάκια, μετρώντας 10 μπουκιές από ό,τι ζηλέψαμε πχ. τηγανητά, μεζεδάκια, σως
  • Προτιμάμε για άμυλο να έχουμε μια μικρή αλάδωτη πίτα ή 2 μικρές φέτες ψημένο ψωμί
  • Αποφεύγουμε τα αναψυκτικά με ζάχαρη
  • Συνοδεύουμε το γεύμα μας με 1-2 μερίδες αλκοόλ χωρίς να ξεχνάμε το νερό, μεταλλικό, ανθρακούχο και σόδα
  • Αν επιθυμούμε γλυκό, μοιραζόμαστε μια μερίδα με τους αγαπημένους μας