Οι "μύθοι" στο γυμναστήριο

Οι δίαιτες, οι διατροφικές συμβουλές και τα "μυστικά" στους χώρους άσκησης παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς είναι το κύριο θέμα συζήτησης μεταξύ των τακτικών θαμώνων. Για κάθε στόχο («κτίσιμο» μυϊκής μάζας, όγκο, γράμμωση, στέγνωμα κτλ) οι συμβουλές μεταξύ των ασκούμενων είναι άφθονες και μη εξατομικευμένες, αλλά και μη επιστημονικά αποδεδειγμένες. 

Στο κομμάτι της άσκησης, οι αθλούμενοι συχνά αμελούν την συμβουλή ενός εξειδικευμένου Καθηγητού Φυσικής Αγωγής για τον εξατομικευμένο σχεδιασμό ενός προγράμματος προπόνησης και περιορίζονται σε προσωπική εκτίμηση για το τι ασκήσεις θα επιλέξουν. Συχνά εκτελούν ένα περιορισμένο είδος ασκήσεων, είτε μόνο με «βάρη» και κυρίως για το «πάνω» μέρος του σώματος (όχι, το «κάτω» δεν είναι δικό μας!) ή μόνο "λιώσιμο" σε αερόβια προγράμματα ή στο ποδήλατο/ διάδρομο.
2.    Στην διατροφή, οι "συμβουλές" και πάλι προορίζονται για "όλους" ανεξαρτήτως και πάντα λένε "ναι!" στα γνωστά «κουβαδάκια» πρωτεϊνών σε σκόνη, «καθαρής ή μη», ανάλογα με την διάθεση. Αυτή «κάνει όλη την δουλειά», έχει την "πρώτη" θέση στο πρόγραμμα και χωρίς αυτή «δεν γίνεται δουλειά».
      Δυστυχώς, πολλοί ξεχνούν ότι η υπερπρόσληψη πρωτεΐνης, αν και δεν έχει άμεσους κινδύνους, δεν σημαίνει ταχύτερη ή/ και μεγαλύτερη πρόσληψη μυϊκής μάζας, αλλά αποθηκεύεται ως λίπος. 
      Εκτός από τις πρωτεΐνες, μαγικά κουτάκια αμινοξέων, καρνιτίνης, ταυρίνης, λιποδιαλύτων κτλ μόνα τους ή σε συνδυασμό, προσφέρονται για να εκπληρώσουν το όνειρο! Μάλιστα, τα συμπληρώματα αυτά έχουν μεγάλα και «τρομακτικά» τα κουτιά τους, με μαύρες ετικέτες, που παραπέμπουν σε «φάρμακα» με μαγικές ιδιότητες «φουσκώματος, αδυνατίσματος, γραμμώσεως κτλ».
3.       Η υπόλοιπη «διατροφή», εστιάζει σχεδόν αποκλειστικά στα μακροθρεπτικά συστατικά και κυρίως στην πρωτεΐνη. Τα προγράμματα "διατροφής" περιλαμβάνουν πολλά ασπράδια αυγών (όχι κρόκο), πολλή γαλοπούλα σε φέτες, ψητό κοτόπουλο μόνο στήθος (όχι μπούτι), τόνο σε νερό, γιαούρτια 0%, cottage cheese, σοκολατούχο 0% και γάλα 0%. Οι υδατάνθρακες  είναι σε δεύτερη μοίρα, με κύριους αντιπρόσωπους: ρυζογκοφρέτες, κουάκερ, νερόβραστα ζυμαρικά, ρύζι και πατάτες. To λίπος "επικίνδυνο" και κατηγορείται για αύξηση του λίπους. 
      Δυστυχώς, το σώμα δεν έχει μόνο ανάγκη από συγκεκριμένα ποσοστά σε μακρό-θρεπτικά συστατικά και σε τέτοιου είδους "συμβουλές" δεν υπάρχει ενδιαφέρον για τα μικροθρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για μια ισορροπημένη διατροφή. Αν υπάρχουν περιορίζονται σε καμιά μπανάνα ή κανένα αμύγδαλο για το μαγνήσιο και πολύ μαρούλι για σαλάτα. Φυσικά, όχι λαδερά και μαγειρευτά…
      Για τις λιγούρες υπάρχουν ευτυχώς τα λαιτ ζελέ, μέχρι την "ελεύθερη μέρα" του προγράμματος, που σχεδόν πάντα προβλέπεται και σχεδόν πάντα ξυπνάει ένα "θηρίο". 

Κάποιες φορές όμως, η κατάσταση ξεφεύγει. Πολλοί αθλούμενοι, κυρίως άντρες, αλλά και κάποιες φορές γυναίκες, οδηγούνται σε αδιέξοδο, θεωρώντας ότι οι μύες τους, δεν θα είναι ποτέ «αρκετά μεγάλοι», με αποτέλεσμα να προσπαθούν διαρκώς, μέσω υπερβολικής άσκησης και ακραίας διατροφής, να αυξήσουν τη μυϊκή τους μάζα. 
Παράλληλα υπάρχει έντονος και παράλογος φόβος ότι η μυϊκή τους μάζα θα μειωθεί, αν δεν ακολουθούν συνεχώς κάποιους «κανόνες». Φτάνουν σε σημείο, να λαμβάνουν αμφίβολα έως επικίνδυνα συμπληρώματα διατροφής, ξοδεύοντας μεγάλα χρηματικά ποσά, να έχουν ένα άκαμπτο πρόγραμμα προπόνησης, να υπερπροσλαβάνουν πρωτεΐνες, αμελώντας άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και όλα αυτά με σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία τους. 
Όλα αυτά περιγράφουν το σύνδρομο του «Άδωνη» ή μεγαλορεξία (bigorexia), ή αντίστροφη ανορεξία ή μυϊκή δυσμορφοφοβία, όπου το άτομο είναι δυστυχισμένο, δεν του αρέσει ο εαυτός του και καταλήγει να παραμελεί άλλους τομείς της ζωής του εξαιτίας αυτής της εμμονής.
Αξίζει να θυμόμαστε ότι ο οργανισμός μας, ακόμα και όταν στοχεύουμε στην αύξηση μυϊκής μάζας, έχει ανάγκη από μια ισορροπημένη διατροφή, που καλύπτει όλες τις ανάγκες του (ψυχικές και σωματικές, σε βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία κτλ), από σωστή ενυδάτωση, εξατομικευμένο συνδυασμό άσκησης αερόβιας και αναερόβιας και επαρκή ξεκούραση.