To Βάρος ως Μέτρο Υγείας και ανάρρωσης;

Στις διατροφικές διαταραχές και ειδικά στην νευρική ανορεξία, το βάρος χρησιμοποιείται σαν δείκτης υγείας και αξιολόγησης  της γενικότερης πορείας της νόσου. Παρόλα ένας αριθμός κιλών από μόνος του δεν μπορεί να αξιολογεί επαρκώς την πορεία νόσων που έχουν άμεση συσχέτιση με την ψυχή.
Ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) χρησιμοποιείται από το DSM-5 ως δείκτη του επιπέδου σοβαρότητας της νευρικής ανορεξίας. Το DSM-5 δηλώνει τα εξής ως εξής:
  • Ήπια: ΔΜΣ μεγαλύτερη από 17
  • Μέτρια: ΔΜΣ 16-16,99
  • Σοβαρή: ΔΜΣ 15-15,99
  • Ακραία: ΔΜΣ μικρότερη από 15
Παρόλα αυτά, η χρήση του βάρους ως μοναδικό κριτήριο στη διάγνωση της νευρικής ανορεξίας μπορεί να είναι παραπλανητική, καθώς ένα άτομο μπορεί να έχει ξεκινήσει από το αρκετά αυξημένο σωματικό βάρος και στη συνέχεια να χάσει κιλά γρήγορα, φτάνοντας να πλήρη όλα τα υπόλοιπα κριτήρια (κακή εικόνα σώματος, αυξημένος φόβος αύξησης βάρους, αμηνόρροια, ανεπαρκής διατροφή, διαταραγμένες διατροφικές συνήθειες, υποθρεψία κτλ) και να έχει κλινικά σημεία της νόσου, αλλά με φυσιολογικό ή ακόμα και υπέρβαρο σωματικό βάρος.
Με δεδομένη την σημασία της έγκαιρης διάγνωσης για την έκβαση των διατροφικών διαταραχών, η αξιολόγηση μόνο του βάρους από τους επιστήμονες υγείας μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση της διάγνωσης και της έναρξης θεραπείας, με πιθανώς ολέθριες συνέπειες.
Επίσης ο δείκτης μάζας σώματος ως κριτήριο διάγνωσης έχει κριθεί αυθαίρετο, καθώς δεν είναι ευαίσθητο σε παράγοντες φύλου, εθνότητας, μεγέθους σκελετού και ηλικίας. Επιπλέον, κατά την εξέταση ασθενών που είχαν αναρρώσει, όσες είχαν επανέναρξη της εμμήνου ρύσεως, είχαν υψηλότερο του ιδανικού σωματικό βάρος, ΔΜΣ και μεταβολικού ρυθμού ηρεμίας, από τους αντίστοιχους αναρρώσαντες με αμηνόρροια.
Το βάρος θα μπορούσε να είναι ένα μέτρο για την αξιολόγηση της κλινικής προόδου, αν εκτιμάται σαν ένας έμμεσος στόχος μιας κατάστασης υγείας και όχι σαν τον τελικός στόχος από μόνο του.
Υγιές είναι το βάρος όπου ένα άτομο είναι σωματικά, διανοητικά και ψυχολογικά υγιές, ενώ έχουν αποκατασταθεί πλήρως όλες οι σωματικές λειτουργίες ως αποτέλεσμα της κατανάλωσης επαρκούς διατροφής και της φυσιολογικής σωματικής δραστηριότητας. Δεν πρέπει να θεραπεύσουμε έναν αριθμό κιλών, αλλά να αποκαταστήσουμε την ψυχική υγεία της νόσου και την σχέση του ασθενούς με την τροφή.
Βιβλιογραφία: